Przy wyborze podłogi do domu, nie można kierować się jedynie kolorem, wyglądem i ceną drewna. Równie duże (jeśli nie większe!) znaczenie odgrywają inne parametry – takie jak klasa twardości drewna i jego stabilność. Na co zwrócić uwagę przy podejmowaniu ostatecznej decyzji?

 

Klasa twardości drewna

Jest to parametr oznaczany klasą I – VI, kolejno od najmiększego do najtwardszego drewna. Dwie klasy – I (w której zawierają się m. in. osika i topola) oraz VI (m. in. z hebanem i kokosem) nie są zazwyczaj wykorzystywane do robienia podłóg drewnianych. Pierwsza z nich jest bardzo podatna na zniszczenia, zarysowania i pęknięcia. Drewna zakwalifikowane do pozostałych klas, z powodzeniem są wykorzystywane do robienia podłóg drewnianych. Są to w szczególności:

• klasa II – modrzew, sosna,
• klasa III – dąb, orzech,
• klasa IV – jatoba, jesion,
• klasa V – cis, palisander.

 

Im twardsze drewno wybierzesz, tym bardziej odporne będzie na ścieranie, zarysowanie, wgniecenie i inne uszkodzenia, które mogą się pojawić w wyniku codziennego użytkowania podłogi. 

 

Stabilność drewna

To właściwość, która jest ściśle związana z klasą twardości. Jej wysokość mówi o tym, jak odporne drewno jest na warunki zewnętrzne – wilgoć, temperaturę. Stabilność mierzy się, określając parametr paczenia się drewna – wylicza się różnicę między jego skurczem w poziomie (stycznym) a w pionie (promieniowym); im większa, tym bardziej stabilne jest drewno. Wyróżniamy pięć podstawowych poziomów paczenia drewna:

• 6 – buk,
• 4-5 – sosna, dąb,
• 3-3,5 – jatoba, jesion,
• 2-2,5 – orzech europejski, brzoza,
• ok. 1,5 – merbau.